تالاب ها ازجمله مناظر زیبایی هستند که اگر در جهت توسعه گردشگری به نحوی مناسب برنامه ریزی و مدیریت شوند؛ می توانند خالق یا محرک یک فرآیند توسعه برای حصول به پایداری توسعه در اجتماعات محلی و اکوسیستم تالابی گردند. ژئوتوریسم یا گردشگری زمین شناختی در سال های اخیر به عنوان معادلی برای گردشگری محیط زیستی به کار می رود. گردشگری محیط زیستی یک بازار گردشگری است که مبتنی بر منابع طبیعی می باشد. با توجه به اینکه منطقه شکار و صید ممنوع تالاب های 11 گانه پل دختر دارای پتانسیل بالایی در زمینه گردشگری است، ایجاد زیرساخت های موردنیاز آن و معرفی آن به عنوان قطب جاذب ژئوتوریستی در استان لرستان و غرب کشور با توجه به توان بالای این تالاب ها، جهت گسترش امر گردشگری و کمک به رشد و توسعه اقتصادی، افزایش درآمد و بالا بردن سطح اشتغال در جوامع محلی منطقه، امری ضروری است. برای تعیین سایت های ژئوتوریستی لازم است که شناسایی و ارزیابی از سایت های مستعد صورت بگیرد، لذا در این پژوهش که در تابستان 1397 صورت گرفت از دو الگو کیفی رینارد (ارزش های علمی، افزوده و ترکیبی) و الگوی کمی پریرا (قابلیت ها و ارزش های علمی، مکمل، محافظت و کاربردی) جهت ارزیابی پتانسیل توریستی ژئوپارک تالاب های پل دختر استفاده گردید. بر اساس نتایج الگوی کمی پریرا، شاخص های عیار ژئومورفولوژیکی تالاب ها (49/4 امتیاز)، قابلیت دید (65/2)، ارزش محافظت (15/2) و ارزش کاربردی (05/4) به ترتیب حدود 6/81، 8/58، 6/71 و 8/57 درصد سطح الگوی استاندارد را کسب کرده اند. بر اساس الگوی کیفی رینارد، از زیر شاخص های ارزش علمی، سطح پایداری با 506/0 امتیاز و جغرافیای دیرینه با 1 امتیاز به ترتیب با سطح کیفی خوب و عالی و از زیر شاخص های ارزش افزوده، زیر شاخص اکولوژیکی (خوب)، فرهنگی (خوب)، زیبایی (خوب) و اقتصادی (ضعیف) ارزیابی شدند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که منطقه شکار و صید ممنوع تالاب های پل دختر نیازمند تقویت وضعیت حفاظتی، تغییر نگرش مدیریت جزیره ای فعلی و روی آوردن به مدیریت زیست بومی و ایجاد زیرساخت های تسهیلات گردشگری می باشد

ژئوتوریسم از جمله رشته های وابسته جدیدی است که برمبنای طبیعت است ومی تواند در توسه گردشگری پایدار نقشی سازنده را ایفا کند موجبات اشتغال را در هر منطقه ای فراهم سازد وظرفیت های آن منطقه را دیگر نقاط بشناساند. منطقه مورد مطالعه در این تحقیق شهرستان میناب در جنوب کشور ایران وشرق تنگه هرمز می باشداین منطقه باتوجه به قرار گیری در کنار دریا وتنها رود شیرین دائمی استان هرمزگان ومنطقه کوهستانی قابلیت های گردشگری بسیاری را در خود جای داده است. در این مقاله سعی شده است با مطالعه اسنادی وکتابخانه ای وبا بهره گیری از نظر خبرگان منطقه از بین مکان های طبیعی گردشگری 5 سایت را انتخاب کرده وبرمبنای روش رینارد و پریرا امتیاز دهی وتجزیه وتحلیل شود. در این تحقیق براساس روش پریرا با اختلاف اندکی رودخانه میناب وخور تیاب با امتیازات 75/15 و25/14 به ترتیب بیشترین قابلیت جذب سرمایه گذاری در مبحث ژئوتوریسم رادر شهرستان دارا می باشند وسواحل وخورهای کلاهی وکرگان به صورت مشترک با امتیاز 95/8 کمترین قابلیت را داشتند وبراساس روش راینارد نیز به ترتیب با امتیازات 23/10 و08/10 دوباره رودخانه میناب و خور تیاب بیشترین امتیاز را به خود اختصاص دادند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای خوبی برای سرمایه گذاری دربخش ژئوتوریسم منطقه باشد.

ایران از جمله کشورهایی است که دارای جاذبه های طبیعی خاص و بی نظیر است. در این میان استان کردستان از نظر طبیعی و فرهنگی جایگاه ویژه ای در گردشگری کشور دارد. هدف این پژوهش، بررسی قابلیت های ژئومورفوسایت های شهرستان سروآباد می باشد. شهرستان سروآباد در شمال غرب کشور و در استان کردستان قرار گرفته است و به دلیل موقعیت جغرافیایی و استقرار در میان رشته کوه های زاگرس از جاذبه های گردشگری فراوان اعم از طبیعی و فرهنگی برخوردار است. روش پژوهش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی است و روش جمع آوری داده ها و اطلاعات اسنادی و میدانی می باشد و با بهره گیری از دو روش پریرا و رینارد به ارزیابی قابلیت های ژئوتوریستی ژئومورفوسایت های موجود در منطقه پرداخته شده است.نتایج حاصل از روش پریرا نشان داد که از میان 9 ژئومورفوسایت منتخب در منطقه مورد مطالعه، رودخانه سیروان بالاترین امتیاز (13.64) و ارتفاعات کوسالان پایین ترین امتیاز (9.24) را کسب کردند. بیش ترین امتیاز در عیار مدیریتی متعلق به رودخانه سیروان و بالاترین عیار ژئومورفولوژیکی متعلق به چشمه ها می باشد. علت اصلی پایین بودن امتیاز برخی از لندفرم ها طبق روش پریرا، مناسب نبودن زیرساخت ها و نبود تجهیزات و سرویس های پشتیبانی و عدم دسترسی مناسب آن ها می باشد. طبق نتایج حاصل از روش رینارد، آبشار سلور با کسب امتیاز (0.58) از میانگین کل ارزش ها از شرایط مناسب تری نسبت به دیگر لندفرم ها برخوردار بود. البته فاصله امتیازهای ژئومورفوسایت ها در روش رینارد بسیار به هم نزدیک بود. به طور کلی و بر اساس دو روش پریرا و رینارد که علاوه بر تفاوت های موجود از نظر شاخص ها اشتراکاتی نیز با هم دارند، ژئومورفوسایت هایی که بالاترین امتیاز را کسب نموده اند برای سرمایه گذاری و برنامه ریزی جهت گردشگری مناسب ترند و ژئوسایت های با امتیاز پایین نیز باید بیش تر مورد توجه قرار گیرند تا ضعف ها و کمبودهای آن ها برطرف شود و این که ژئومورفوسایت های موجود در منطقه از وضعیت متوسط تا خوبی برخوردار می باشند.

ژئومورفوتوریسم از جمله رشته های وابسته جدیدی است که به طبیعت تکیه دارد و با حفظ هویت مکانی آن ها به معرفی پدیده های زمین شناسی و ژئومورفولوژی به گردشگران می پردازد. ژئوتوریسم امروزه در سراسر جهان مخاطبان وسیعی یافته است. شهرستان نیشابور به وسعت 8925 کیلومترمربع در شمال غرب استان خراسان رضوی واقع و در امتداد رشته کوه های بینالود قرار گرفته است.. در این شهرستان به دلیل موقعیت جغرافیایی، شرایط توپوگرافی و ژئومورفولوژیکی خاص و آب وهوای مناسب، سایت های دارای قابلیت گردشگری بسیاری را در خود جای داده است. در این پژوهش سعی شده است تا با روش پرییرا و با تغییراتی دراین روش و اجرای آن، مناطق مستعد گردشگری زمینی شناسایی و با ارزیابی ژئومورفوسایت های انتخاب شده، در نهایت با اجرای مدل پریرا ژئومورفوسایت های برتر شناسایی و رتبه بندی شوند. در جمع آوری اطلاعات مورد نیاز برای اجرای این مدل هم از روش اسنادی و هم از مشاهدات میدانی و همچنین تهیه پرسش نامه استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که با توجه به تعدیل مدل پرییرا، آبشار بوژان بالاترین امتیاز و آبشار خرو پایین ترین امتیاز را به خود اختصاص داده اند .نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی مناسب برای مدیران و برنامه ریزان در جهت شناسایی و برنامه ریزی برای جذب گردشگر باشد و همچنین به آنها در محافظت و ایجاد زیر ساخت های مناسب برای ژئومورفوسایت های منطقه کمک نماید.

به طور کلی فهم و ارئه رابطه بین فرم و فرآیند تاثیر بسزایی در واکنش احساسی و حس زیبا شناختی آن دارد که این هنر خاص ژئومورفولوژی در گردشگری است. این پژوهش سعی دارد با استفاده از مدل های رینارد و پریرا پتانسیل های ژئومورفوتوریستی کویر سیرجان را بررسی نماید. نتایج پژوهش نشان می دهد که بر اساس مدل رینارد ژئومورفوسایت کویر سیرجان با کسب 2.6 امتیاز از مجموع 4 امتیاز ارزش علمی، 3.82 امتیاز از مجموع 9 امتیاز ارزش افزوده و یک امتیاز از مجموع 4 امتیاز ارزش ترکیبی وضعیت مناسبی جهت توسعه گردشگری منطقه ای دارد. همچنین نتایج حاکی از آنست که بر اساس مدل پریرا این سایت با کسب 4.04 امتیاز از مجموع 5.5 امتیاز عیار علمی، 2.82 امتیاز از مجموع 4.5 امتیاز عیار مکمل، 5.19 امتیاز از مجموع 7 امتیاز عیار استفاده و 1.13 امتیاز از مجموع 3 امتیاز عیار محافظت در مجموع امتیاز بالایی را در جهت توسعه گردشگری منطقه ای به خود اختصاص داده است. به طور کلی مهمترین ضعف این سایت جهت توسعه گردشگری ضعف مدیریت در حفاظت و ارتقای آن می باشد. به طوریکه در هر دو مدل زیرمعیارهای حفاظت و نحوه مدیریت امتیازهای پایینی را کسب نموده اند.

ژئوتوریسم آمیزه ای از جغرافیا و توریسم است که در این مفهوم، ژئوتوریسم در برگیرنده تنوع زیستی، تنوع فرهنگی، زیباسازی، گردشگری جامعه محور، و حتی نهضت غذاهای محلی می باشد و همانندی دشمن آن به شمار می رود. ژئوتوریسم نوعی از گردشگری است که ضامن برقراری و بهبود ویژگی های جغرافیایی از قبیل محیط، فرهنگ، دیدنی ها، مواریث و رفاه ساکنان است، تعریف می شود.با این رویکرد حوضه آبریز دیره در شهرستان گیلان غرب در 215 کیلومتری شهر کرمانشاه به لحاظ وجود منابع طبیعی آن جهت ارزیابی ژئوتوریستی انتخاب و با توجه به اطلاعات حاصل از مطالعات کتابخانه ای و بازدیدهای میدانی با استفاده از روش پریرا، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. این منطقه با وجود آن که سالانه انبوهی گردشگر را به خود جذب می کند، هنوز نتوانسته جایگاه اقتصادی خود را در میان صنعت توریستم بیابد. در این پژوهش، سعی می شود ضمن شناسایی اشکال ژئومورفولوژیکی در منطقه و بررسی ویژگی های آن، به ارزیابی توانمندی های ژئوتوریستی مرتبط با لندفرم های موجود در منطقه بپردازیم. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که مکان ژئومورفیکی گلین با ارزش ژئومورفولوژی 5.345 و ارزش مدیریتی 5 در حوضه آبریز دیره توان بالایی در زمینه جذب توریست دارد. اشکال ژئومورفولوژیکی منطقه به دلیل توان بالا در زمینه آموزش علوم زمین و ویژگی هایی هم چون زیبایی، سهولت دسترسی، و جذابیت های طبیعی و فرهنگی، توانمندی های بالایی در زمینه ژئوتوریسم دارند.

میراث های زمین شناسی، میراث هایی هستندکه توسط طبیعت به انسان ارزانی داشته و وظیفه انسان، حفاظت از این منابع برای استفاده پایدار است و یکی از راه های حفاظت از این میراث ها، توسعه ژئوپارک می باشد. کشور ما با برخورداری از یک تاریخ زمین شناسی قابل توجه، پتانسیل بسیار بالایی در ایجاد ژئوپارک دارد که از جمله می توان به جشمه های آبگرم و تراورتنی اشاره کرد. چشمه باداب سورت یکی از جاذبه های کمیاب زمین گردشگری در کشور است. هدف این پژوهش، معرفی و تحلیل چشمه باداب سورت با روش های ریناردو پریرا و حفاظت از این پدیده زمین شناختی می باشد. در این تحقیق از روش تحلیلی و منابع کتابخانه ای و اسنادی مانند نقشه های زمین شناسی 1:100000 و عکس های ماهواره ای منطقه و نرم افزارهای مرسوم جغرافیایی مانند Google Earth (برای ارزیابی ارتفاع و طول و عرض جغرافیایی منطقه)، ArcGIS و مدل های ریناردو پریرا (از پرسش نامه) استفاده شده است. نتایج حاصل نشان داد که در روش رینارد ارزش های ترکیبی، علمی و افزوده به ترتیب با امتیازهای 0.77،  0.67 و 0.62 دارای بیشترین و کمترین اهمیت می باشد، در ارزیابی این ژئومورفوسایت با روش پریرا از دو معیار ژئومورفولوژیکی و مدیریتی دارای امتیازات 7 و 5.75 می باشد، که دلیل امتیاز پایین عیار مدیریتی بخاطر ضعف مدیریت و برنامه ریزی است. این منطقه در ترکیب با مواریث زمین شناسی، تاریخی، اکولوژیکی و فرهنگی، توانمندی قابل توجهی در گردشگری پایدار داشته و به رشد اقتصادی، اجتماعی و آموزش منجر می شود. این منطقه با دارا بودن ارزش ژئوموفولوژیکی بالا، نیازمند به سرمایه گذاری های عمرانی در توسعه پایدار گردشگری و برنامه ریزی جامع، حفظ و نگهداری آن می باشد. با توجه به این موضوع، باید برنامه ریزی دقیق تری به منظور توسعه پایدار گردشگری و حفاظت از لندفرم ها و مدیریت صحیح منابع طبیعی صورت گیرد.

در این تحقیق با استفاده از روش پریرا به شناسایی و ارزیابی ژئومورفوسایت ها در منطقه حفاظت شده مانشت، بانکول و قلارنگ پرداخته شد. در این روش با استفاده از دو ارزش علمی و اکتسابی ارزش ژئومورفولوژیک ژئومورفوسایت های موردنظر شناسایی گردید و ارزش مدیریتی از دو ارزش محافظت و بهره برداری به دست آمد و از مجموع دو ارزش ژئومورفولوژی و مدیریتی امتیاز نهایی ارزش هر ژئومورفوسایت محاسبه گردید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که ژئومورفوسایت دره ارغوان دارای رتبه 1 ازنظر موقعیت رتبه ایی یا شاخص TV است ولی در رتبه بندی نهایی یا شاخص (RK) دارای جایگاه 6 می باشد. بالاترین امتیاز در بخش ژئومورفولوژیکی با 5/8 مربوط به دامنه های مانشت و قلارنگ و در بخش مدیریتی بالاترین امتیاز با 04/8 به ژئومورفوسایت دره ارغوان تعلق گرفت. دامنه های مانشت، بانکول و قلارنگ به دلیل تنوع اشکال زمین شناسی و ژئومورفولوژیکی جایگاه دوم را ازنظر موقعیت رتبه ایی یا شاخص TV به دست آورد، ازنظر شاخص های ارزش ژئومورفولوژی این ژئومورفوسایت دارای رتبه 1، شاخص های مدیریتی رتبه 3 و در رتبه بندی نهایی دارای جایگاه 5 می باشد. ازنظر موقعیت های رتبه ایی در جدول رتبه بندی حاصل از محاسبه شاخص ها (اصلی و فرعی) با عنوان رتبه بندی (RK)، ژئومورفوسایت ابدالان با مجموع امتیاز 35 بالاترین رتبه را در بین 6 ژئومورفوسایت منتخب در منطقه موردمطالعه به دست آورد. این در حالی است که دارای رتبه 6 و جایگاه آخر ازنظر موقعیت رتبه ایی یا شاخص TV بود. در پایان نتایج تحقیق نشان می دهد، مکان هایی باارزش پایین می توانند به عنوان مکان های ژئومورفیکی ارزشمند در ناحیه شناخته شوند و هدف از آن تأکید بر مکان یابی رتبه ایی در ارزیابی مکان های ژئومورفیکی، برآورد ارزش یا همسانی نسبی معیارها است که در تحقیقات قبلی موردبررسی قرار نگرفته بود.

اهداف: در بسیاری از کشورها استفاده از توان ها و قابلیت های متنوع و مختلف برای ایجاد توسعه همه جانبه و پایدار ضروری است. یکی از راه های دستیابی به این هدف اجرای برنامه های توسعه توریسم در سطوح محلی، ملی و بین المللی است. صنعت توریسم دارای پتانسیل های بالایی در زمینه های محیطی، فرهنگی و تاریخی است که برنامه ریزی و توجه به آن در راستای توسعه پایدار لازم است. زمینة گردشگری یکی از بخش های توریسم است که تنوع و گستردگی آن در پهنة سرزمینمان بسیار فراوان است. هدف اصلی این پژوهش، پتانسیل سنجی گردشگری منطقة اورامانات با تأکید بر فرم ها و فرآیندهای ژئومرفولوژیکی است. روش: این تحقیق از نوع کاربردی-توسعه ای است و با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی و بهره گیری از دو مدل پرالونگ و پریرا همراه با مطالعات کتابخانه ا ی و مشاهدات میدانی گردآوری شده است. یافته ها/ نتایج: بهره گیری از مدل های فوق نشان می دهد که منطقة اورامانات از نظر ارزش زیبایی شناسی (میانگین کل-6/0) به خصوص در بعد طبیعی و ژئومرفولوژیکی در رتبة بالایی قرار دارد. این منطقه از نظر علمی (میانگین کل-5/0) و فرهنگی (میانگین کل-7/0) در حد متوسط به بالایی است. با این وجود، در بعد اقتصادی (میانگین کل-5/0) در رتبة نامطلوبی قرار گرفته است. نتیجه گیری: با توجه به توان بالای این منطقه (میانگین کل-32/15) لازم است نخست نقاط مستعد شناسایی شوند، سپس برنامه ریزی علمی و کارشناسانه برای این منطقه صورت پذیرد و در نهایت جهت جذب گردشگر، افزایش سطح اشتغال، رونق چرخة درآمد و در نتیجه بالابردن سطح اقتصادی منطقه اقدام ضروری انجام گیرد.

محاسبه وزن مواد بار کوره های ذوب، اغلب از راه موازنه جرم ساده عناصر آلیاژی در مواد ورودی و مذاب خروجی انجام می شود. اما در فرایندهای ذوب، پیچیدگی ها و پدیده های گوناگونی هست که اغلب در محاسبات موازنه جرم نادیده گرفته می شود و سبب عدم اطمینان در محاسبه بار کوره می گردد. خطای محاسبه، باعث اصلاح چندباره ذوب، تأخیر در تخلیه، افزایش هزینه و کاهش کیفیت مذاب می شود. در پژوهش حاضر تلاش بر این بوده که پیچیدگی ها و جنبه های مهم مساله ذوب، که اغلب نادیده گرفته شده، در کوره شناسایی و در یک مدل ریاضی مناسب درنظر گرفته شود. هدف پژوهش حاضر توسعه مدلی است، که نه تنها وزن مواد اولیه برای ترکیب شیمیایی ذوب هدف را بهینه سازی کند، بلکه هدررفت ناهمگن عناصر آلیاژی، ناخالصی های غیرفلزی مواد بار، و اصلاح ذوب اولیه در کوره را نیز درنظر بگیرد. این مقاله، یک مدل بهینه سازی استاندارد و یک الگوریتم حلقه ی تکرار برای موازنه جرم غیرخطی مساله ذوب ارایه می کند. یک مساله ذوب آلیاژ برنج با 7 عنصر آلیاژی و 8 نوع مواد بار در مقیاس صنعتی طرح و بررسی گردید، تا کارکرد مدل را مورد آزمایش قرار دهد. نتایج عددی مدل کسر وزنی مواد اولیه، و وزن و ترکیب شیمیایی ذوب اصلاح شده را با کمترین هزینه مواد نشان می دهد. تحلیل بهینه بودن جواب، تایید کرد که کمترین مقدار هزینه به دست آمده است. مدل استاندارد غیرخطی، ابزاری قابل اعتماد و سریع برای بهینه سازی هزینه و محاسبه بار کوره است که پتانسیل های قابل توجهی برای کاهش هزینه و تسهیل اتوماسیون صنعتی فرایند ذوب ایجاد می کند.